زن و خانواده
هیچ انسان خردمند و با شرفی نیست که رل ارزنده و اهمیت نقش زنان را در خانواده کتمان و حاشا کند. زن، به عنوان همسر، بهترین همکار، یار، و مددکار مرد است. به گفته ای، در پس هر مرد موفق و خوشبخت، زنی خردمند و فهمیده دیده می شود. زنان، در فراز و نشیب زندگی، نه تنها مشاور و همفکر پیشرفت های مرد می باشند، بلکه بهترین مرحم درد و درمان یأس و نا امیدی ها، و شکست مردانند.
زن در اجتماع
زنان با هوش و فراست سرشار، و دقت وتیزهوشی خود، در کارهای اجتماعی نیز نه تنها شریک و همکار مردانند، بلکه در پذیرفتن مسئولیت ها، بسیار کارآسا، و مدیرانی هوشمند و نیک نظرند. در کشورهایی که شعور و خرد حکمفرمایی می کند و جامعه در اختیارانسان نماهای بی خردی مانند آخوند و ملا، و یا دیکتاتورها و زورگویی ارتش و نظامی نیست، زنان آزادانه در پست های گوناگون، و مدیریت اداره جات، و سرپرستی سازمان ها، نهایت شایستگی و خردمندی خود را نشان داده اند.
در کارهای قضاوت و وکالت نیز برخلاف ادعای پوچ و ضد انسانی مسلمان ها که زنان حساسند و نمی توانند عادلانه و از روی دادگری قضاوت کنند، زنان نشان دادند که با دقت و کنجکاوی و شعور بالای خود بر همکاران مرد خود برتری دارند و آنچنان نکته سنج بوده که به اصطلاح موی را از ماست می کشند.
نقش زن، به عنوان مادر
از بزرگترین رل و کارآمدی زن، نقش مادر بودن آنهاست. زنان، با صبر و بردباری کم نظیر، نه ماه کودکی را در شکم خود جا به جا و تحمل می کنند. وزنه ای که بر هیکل بانوان افزوده شده و هرگونه جنبش آنان را دشوار و مشکل می سازد. درد زایمان نیز بلا و مصیبت دیگری است که طبیعت بر نیمی از جامعه تحمیل کرده است.
رل زن، به عنوان نخستین آموزگار کودک، ناگفتنی است. مادر می تواند نوزادان خود را آنچنان آموزش و پرورش دهد که آن کودک بهترین آموزش را از دبستان و دبیرستان را به دست آورده، و آینده ای روشن و درخشان برای خود و جامعه اش داشته باشد. نگارنده در باره آموزش های نخستین مادر در مقاله هایی به تفضیل اشاره کرده است.
رژیم اسلامی و اسلام زن ستیز
بر کسی پوشیده نیست که اسلام همواره با زنان سر ناسازگاری داشته است. ظلم و ستم بیکران اسلام در طی ۱۴ سده گذشته در کشور ما شرم آور و ناگفتنی است. آیه های چندی از قرآن همگی حکایت از این کینه توزی و دشمنی دارد. رژیم اسلامی ایران که زائیده و تفاله تازیان متجاوز است، از ۳۵ سال پیش تا کنون، دمی و لحظه ای از زن ستیزی و ظلم بی پایان به نیمی از جمعیت کشورمان کوتاهی نکرده است. گرچه یادآوری این ستم های مدام و پیوسته چندش آور و موجب پریشانی خوانندگان است، ولی شاید جرقه ای در وجدان به خواب رفته اجتماع، به ویژه مردان باشد که سرانجام روزی تصمیم بگیرند دست رژیم را ازاین ظلم و ستم کوتاه کرده، و کشور را به خردمندان واگذار نمایند.
زن ستیزی رژیم را در این ۳۵ سال گذشته به طور فهرست وار می توان این چنین بیان داشت:
۱- بیرون کردن زنان، از ادارات
هنوز رژیم سرپا نایستاده و عرق آن خشک نشده بود که با یک شبیخون زنی به ادارات، مؤسسات، شرکت ها، و سازمان های دولتی و غیر دولتی، زنان را بیرون کرده، روانه خانه هایشان نمود. چه بسیار زنانی که خود نان آور خانواده بودند و خاکستر نشین شدند. یا به بد راهی کشیده شده، و یا روانی گشتند و یا دست به خودکشی زدند.
سختگیری خانواده ها و فرار دختران
دومین راه سرکوبی زنان و دختران، گسترش ابعاد تعصبات خانوادگی، مردان و جوانان را مانند خروس جنگی به اصطلاح مسخره و جنایت بار حفظ ناموس و حفظ شعائر اسلامی در برابر زنان، و دختران قرار دادن بود که هرکدام از این روشهای نفرت انگیز و دور از انسانی، میان خانواده ها شکاف عمیق روحی و روانی به وجود آورده و آنان را چنان از هم پاشید که بازار جدایی و طلاق، فرار از خانواده، و پناه بردن به مشتی شیاد و کلاهبردار چون آخوند، فالگیر، سر کتاب باز کن و مانند آن را به سرعت رواج داد. تا آنجا که بسیاری از دختران و زنان، در دام سوداگران و دکانداران حقه بازی که بخشی از رژیم بودند، آواره شهر و دیار، و حتی سرزمین خود شدند و در محفل های گوناگون، مورد سودجویی شهوترانان و از خدابی خبران قرار گرفتند.
۳- خانه عفاف و صیغه گری
راه دیگر بی اعتبار کردن و به حاشیه راندن زنان، ترویج خانه های عفاف، و رواج صیغه گری و مشروعیت بخشیدن بدانها، و داشتن زنان متعدد بود. هرکدام از این روشها، توانست زنان را سرکوب و بی اعتبار کرده، و آنان را ناخواسته به فساد و گمراهی کشاند. آخوندهای زنباره با تبلیغات زهر آگین خود، صیغه و ازدواج های چند زنه را که هرکدام حکایت از هرجایی و روسپیگری مردان دارد را به شدت زیر پرچم و حمایت دین همچنان رواج می دهند.
۴- محروم کردن دختران از تحصیل همه رشته ها
دختران و زنان جوان که همه راهها را بر روی خود بسته دیدند، با هوش سرشار و پشتکار خستگی ناپذیر خود، در کنکور دانشگاهها شرکت نمودند. تا آنجا که ۶۵٪ میزان قبولی را شامل شدند. این پیروزی شگفت انگیز دختران، رژیم زن ستیز را به جنون و دیوانگی راند. رژیم، مدت ها نقشه کشید که چگونه پای دختران را از دانشگاه کوتاه کند. نخستین عملکرد ضد انسانی آنان، محروم کردن دختران در تحصیل رشته های فنی و مهندسی بود.
عذر بدتر از گناه رژیم ضد بشری آن بود که کار مهندسی و کارهای فنی نیز به نیروی جسمانی قوی دارد که از عهده زنان خارج است. البته ملت همیشه تسلیم ایران که همیشه همه جنایت ها را دیدند و لب برسخن نگشودند، این بار نیز مانند صدها بار گذشته چرند گویی رژیم را پذیرفتند. زیرا می دانیم که کارهای فنی و مهندسی امروزه با ابزار و تکنولوژی پیشرفته نیاز به نیروی بدنی ندارد. بلکه این مغز است که فرمان می دهد. در هرحال، این نقشه شوم رژیم نیز نه تنها اثر روانی شدیدی بر روی دختران ما گذاشت، عملن آنان که قدرت خلاقه و نبوغ ابداء گری در راههای تکنولوژی داشتند، به حاشیه راند و خانه نشین نمود.
۵-سیاست پلید افزایش جمعیت
یکی از سیاست های پلید و ضد انسانی رژیم در جمعیت افزایی کشور به میزان ۱۵۰ میلیون می باشد. آنهم برای کشوری که بیش از ۴۰٪ زیر خط فقر زندگی می کنند، و بیش از ۷ میلیون از جوانان بیکاره و بی هدف، و بی برنامه اند. این تصمیم گیری از چند نظر موجب سرپا ماندن اخوند، سرگردانی و سرگشتگی مردم، و پناه بردن ملتی فقیر و گرسنه و دست به دامان شدن رژیم است. در این جا اثر مخرب و ویرانگری آن که بازهم موجب به حاشیه راندن زنان کشورمان می شود بیان می کنیم. از آن جا که افزایش ۷۵ میلیون دیگر به جمعیت ایران، نیاز به خانه نشینی و در گیر شدن شدن زنان، نیمی از جامعه کشورمان است، رژیم با این روش بازهم دست زنان را در حنا گذاشته و آنان را اسیر چهار دیواری خانه و عضو زائد اجتماع کرده است.
آخرین ترفند و روش پلید رژیم در به حاشیه راندن زنان و دست و پا گیر کردن آنان در خانه، کوتاه کردن تحصیلات ابتدایی و متوسطه به ده سال، به جای دوازده سال است. هدف رژیم از این ترفند نیز روان کردن و کشاندن آنان به ازدواج اجباری و خانه نشین نمودن است. بدیهی است تا زمانی که ملت ما همچنان در برابر ظلم و ستم بیکران رژیم ساکت و خاموش نشسته اند، وضع هرلحظه بدتر و بدتر خواهد شد و رژیم افسار گسیخته به دنبال هوسرانی و بلند پروازی اش خواهد بود.
از آنچه گفته شد:
ظلم و ستم بیکران اسلام و دکانداران دین بر زنان سرزمینمان، برگهای تاریکی از تاریخ کشورمان را تشکیل می دهد. رژیم خودکامه ولایت فقیه از نخستین روز، زن ستیزی و به حاشیه راندن و از اجتماع دور ساختن زنان را آغاز نمود. هرگونه بی حرمتی و ستمگری را بر نیمی از جمعیت کشورمان تحمیل نمود.آنان را تا حد صیغه گری و یا فحشای اسلامی پایین آورد. ازدواج یک مرد با چند زن، نمونه دیگری از بی اعتنایی به ارزش والای مقام زن است.
روبرو قراردادن مردم کله خشک و متعصب با زنان، موجب گسیختگی فامیل، رواج بازار جدایی و طلاق، و فرار دختران از خانه و گرفتار و اسیر آخوندها و مردان فاسد دیگر شدن گردید. فکر مالیخولیایی افزایش جمعیت به میزان ۱۵۰ میلیون آنهم در کشوری فقیر و گرسنه با بیش از ۴۰٪ زیر خط فقر، و بیش از ۷ میلیون جوان بیکار و سرگردان، بازهم به حاشیه راندن و از اجتماع دور ساختن زنان است.
آخرین ترفند رژیم، محروم کردن دختران از تحصیل رشته های فنی و تکنولوژی و کوتاه کردن دوران تحصیل دختران به میزان دو سال، برای زود شوهر دادن و خانه نشین کردن آنان است.
آیا با این روشهای ضد انسانی و زن ستیزی رژیم دیگر وقت آن نرسیده که مردم از خواب بی خیالی و بی تصمیم گیری بیدار شده و از افسارگسیختگی و ظلم بی امان رژیم جلوگیری کنند؟!
